ชายวัยกลางคนสี่คน ซึ่งถูกจ้างและไล่ออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าในฐานะแรงงานรับจ้างรายวัน และถูกสังคมปฏิบัติราวกับขยะที่ไร้ค่า ได้คิดไอเดียนี้ขึ้นมาเพื่อระบายความคับข้องใจของพวกเขา G.: "บางทีคนที่มีความสุขอาจจะไม่สังเกตเห็นเราด้วยซ้ำ ฮ่าๆ" J.: "น่าสนใจไหม โหมดไม่ตัดต่อ?" I.: "ใช่ พวกเขาจะไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำ ฉันลองดูไหม...?" G.: "บางทีพวกเขาอาจจะเล็งเป้าหมายไปที่แม่บ้านที่มีความสุขคนหนึ่งที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ในย่านที่อยู่อาศัยของคนมีฐานะปานกลาง..."